İtiraf edeyim, küslük konusunda pek havalı bir sicilim yok. Üç yıl önce bir toplantıda ya da aile sofrasında söylenmiş tek bir cümleyi alıp zihnimin bodrum katında yıllarca kirası ödenmiş bir eşya gibi saklayabilirim. En komiği de şu: Ben salı akşamı market sırasındayken o eski tartışmaya şahane bir cevap bulup içimden zafer ilan ettiğim sırada, beni kıran kişinin büyük ihtimalle ne söylediğinden haberi bile yok. Muhtemelen o an evde çay demliyor ya da hangi diziyi izleyeceğini seçiyor.

Uzun süre kırgınlık taşımayı bir tür haklılık nöbeti sandım. Nöbeti bırakırsam karşı taraf kazanacakmış gibi geliyordu. Oysa geçen yazıda konuştuğumuz o zihinsel mesai gibi, içeride tutulan öfkenin faturası da hep aynı adrese kesiliyor:

  • Duşta şampuan şişelerine karşı kazanılan gecikmiş tartışmalar.
  • Gece ikide tavana bakarken yeniden kurulan mahkemeler.
  • Başkasının kabahatini kendi sırt çantanda taşırken tutulan omuzlar.

Affetmek unutmak anlamına gelir mi?

Affetmek unutmak anlamına gelmez, yaşadığın kırgınlığı hafızandan sildirmezsin, sadece zihninin arka planında pilini sömüren o gürültülü sekmeyi kapatırsın. Affetmeye direnmemizin sebebi çok tanıdık, çünkü affetmeyi hafıza kaybıyla karıştırıyoruz. Sanki affedersek "Hiçbir şey olmadı, buyur aynı yerden devam et" demiş olacağız. Halbuki birini affedip yine de onunla aynı masaya oturmamayı seçebilirsin. Buna kin değil, sınır deniyor.

Dürüst olalım, affetmek karşı tarafa sunulan şık paketli bir hediye falan değil. Zaten bizi üzenlerin çoğu, affedilmeye ihtiyacı olduğunu bile düşünmüyor. Affetmek, istasyonda saatlerdir parmaklarını kesen o ağır bavulu nihayet yere bırakıp elleri cebinde yürümek. Ne yaşandığını gayet net hatırlayarak, dersi cebine koyup yükü kaldırımda bırakmak. Yani dışarıdan ne kadar yüce gönüllü görünürse görünsün, işin aslı tamamen bencilce, biraz gecikmiş ama insanın kendine yapabileceği en büyük iyilik.

Sizin zihninizin bodrum katında hala kirasını ödediğiniz öyle ağır bir bavul var mı? İtiraflarınızı ve kendi kırgınlık listelerinizi Çankırım yazar sayfamdan, X (@ayshe_colak) ya da Instagram (@ayse_colak_ayshe) hesabımdan bana yazabilirsiniz. Hepsini okuyacağım. Söz.